هــوس کــرده ام...


کـــه تـــو بـاشـــی

مـــن بـــاشـم 

و هیچـکـس نبـاشـــد 

آنگـــاه 

داغتـــریـن آغــــوش هـــا را از تنـتــــ 

و شیـریـــن تـریــن بــوســـه هـــا را از لبـــانتــــ 

بیـــرون بکشـــم 

بــه تـلـــافـی تمـــامـ ِ روزهــایـــی کـــه میخــــواهمتــــ 

و نیسـتـــی ...